Piotr Mowlik
220px-Mowlik_Piotr.jpg

Piotr Mowlik (ur. 21 kwietnia 1951 w Rybniku) – piłkarz polski grający na pozycji bramkarza.
Wychowanek LZS Orzepowice (1964-1965), zawodnik ROW Rybnik (1965-1970), Unii Racibórz (1970), Legii Warszawa (1971-1977), Lecha Poznań (1977-1983, tytuł mistrza Polski 1983) oraz drużyn USA: Pittsburgh Spirit (1983-1985) i Tacoma Stars (1986-1987). Najdłużej grał w barwach stołecznej Legii, w której podczas 6 sezonów ligowych (1972-1977) rozegrał 131 meczów, zdobył m.in. Puchar Polski (1973), godnie wypełniając lukę po Władysławie Grotyńskim. 21-krotny reprezentant Polski (21A) zadebiutował w meczu z Kanadą (1974) i zakończył grę w drużynie narodowej podczas spotkania z Hiszpanią (1981). Solidny, skoczny, pracowity, przy tym elegancki, spokojny i uśmiechnięty, lubił pojedynki "sam na sam" z napastnikami, ale przegrywał je z posiadającymi znacznie lepsze warunki fizyczne krajowymi rywalami (Jan Tomaszewski). Zawsze sprawny, ofiarny i gotowy był w zasadzie bramkarzem znajdującym się "w zanadrzu" każdego selekcjonera, stąd miał miejsce w kadrze "40" na MŚ '74 i był w rezerwie wśród "22" wybrańców na MŚ '82. Srebrny medalista olimpijski z Montrealu (1976). Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Gdy przestał być bramkarzem – został trenerem. Pracował w Olimpii Poznań, Chemiku Bydgoszcz, Warcie Poznań i Lechii w Kostrzynie Wielkopolskim. Aktualnie jest trenerem w klubie Warta Śrem. Obecnie uczy również wychowania fizycznego w Zespole Szkół w Siekierkach Wielkich.
Syn Mariusz był graczem Lecha Poznań, a teraz jest piłkarzem ŁKS Łódź. Syn Łukasz Mowlik jest kierownikiem KKS Lech Poznań. Piotr Mowlik jest także wujem Davida Topolskiego.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License